Hem alaylı hem okullu. Bugüne kadarki her durak, bugün öğrencilerimize öğrettiğimiz sistemin bir parçası oldu.
Klarneti merak eden herkese, yaşı ve geçmişi ne olursa olsun, birebir ilgiyle ve sağlam bir temelle çalmayı öğretmek. Okulda ve atölyede öğrendiklerimizi, ustadan çırağa geçen meşk geleneğinin sabrıyla bugünün online imkânlarına taşımak.
Türkiye’nin her yerinden klarnet öğrenmek isteyen birinin aklına gelen ilk adres olmak. Öğrencilerimizin yıllar sonra “iyi ki bu temeli almışım” dediği, klarnetin ömürlük bir yol arkadaşına dönüştüğü bir akademi olmak.
Müzik yolculuğumun akademik kısmı, Türkiye'nin ilk ve tek tematik devlet üniversitesi olan Ankara Müzik ve Güzel Sanatlar Üniversitesi ile devam etti. Benim için yalnızca bir okul değil, sanatın merkezinde geçen çok değerli yılların adresi oldu.
Klasik Türk Müziği alanında aldığım eğitim süresince makam, nazariyat, repertuvar, etüt ve toplu icra gibi birçok konuda kendimi geliştirme fırsatı buldum.
yer alma fırsatı buldum. Bir müzisyen için sahne, eğitimin ayrılmaz bir parçasıdır — bu süreç bana yalnızca müzikal gelişim değil, sahne disiplini ve birlikte üretme kültürü de kazandırdı.
Benim için müzik; ustadan çırağa aktarılan, insanı yalnızca teknik anlamda değil, karakter olarak da geliştiren uzun bir yolculuk oldu.
Ahmet Özdemir Klarnet Atölyesi ile tanıştıktan sonra klarneti yalnızca çalınan bir enstrüman olarak değil; mekanizması, güderileri, hava kaçakları, baril-bek-kamış uyumu ve reglajı olan teknik bir sistem olarak da öğrenmeye başladım.
Atölye tecrübesi bana öğrencinin yaşadığı sorunun her zaman teknikten kaynaklanmadığını gösterdi. Bazen yanlış embouchure veya nefes, bazen de kapanmayan bir perde ya da uygun olmayan ekipman aynı belirtiyi verebilir. Bugün eğitimde bu iki ihtimali birbirinden ayırmaya özellikle dikkat ediyorum.
Atölyede farklı icracılarla ve enstrümanlarla karşılaşmak; ses, direnç, akort ve çalım rahatlığı arasındaki ilişkiyi sahada görmemi sağladı. Öğrenciye gidecek klarnetlerin gönderim öncesi teknik kontrol, akort ve çalım testinden geçirilmesi yaklaşımı da buradan geliyor.
Bugün öğrencilerimize gönderdiğimiz enstrümanları göndermeden önce kontrol edip gerekli ayarlarını yapmamızın sebebi, burada kazandığım bu anlayıştır.
Bu süreçte Prof. Dr. Kibele Kıvılcım Çiftçi ve kanuni-bestekâr Göksel Baktagir gibi değerli isimlerle bir araya gelme fırsatı da buldum.
Üniversite yıllarım içerisinde girdiğim sınav sonucunda Kültür ve Turizm Bakanlığı Gençlik Korosu'na kabul edildim. Bu toplulukla birlikte Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası salonunda gerçekleştirilen konserlerde yer alma fırsatı buldum.
Büyük organizasyonların içerisinde bulunmak, farklı müzisyenlerle aynı sahneyi paylaşmak ve disiplinli çalışma ortamını deneyimlemek benim için çok değerli tecrübeler oldu.
Müzikal hayatımda bana en büyük katkıyı sağlayan yerlerden biri hiç şüphesiz Rindân Mûsikî Meclisi oldu. Yapılan sınavları başarıyla geçerek bu ailenin bir parçası oldum.
Rindân, klasik bir ders veya kurs değil; hocalarının tamamen gönüllülük esasıyla emek verdiği, genç hânende ve sâzendelerin meşk geleneğiyle yetiştirildiği bir gönül meclisidir. Burada müziğin yanında sanatçılığı, sanat adabını, sahne disiplinini ve insan ilişkilerini öğrendim.
Meclisin iki değerli şefi, Kültür ve Turizm Bakanlığı sanatçısı Zeyneb Altuntaş ve TRT sanatçısı Vedat Erdem Koca, hem müzikal hem de insani anlamda hayatıma en büyük katkıyı yapan isimler arasında yer aldı. Bugün sahip olduğum müzik anlayışında, sanatçılık ahlakında ve sahne disiplininde onların çok büyük emeği vardır.
Rindân ile Nazım Hikmet Kültür Merkezi'nde gerçekleştirdiğimiz bu konser için şeflerimizle birlikte yaklaşık iki ay yoğun bir hazırlık süreci geçirdik. Uzun provalar, eserlerin detaylı çalışılması ve fasıl kültürünün gerektirdiği disiplin sayesinde ortaya çok kıymetli bir konser çıktı. Bir müzisyen için sahne kadar, o sahneye hazırlanma süreci de büyük bir eğitimdir.
Rindân ile yer aldığım bir diğer önemli çalışma. Bu proje benim için yalnızca bir konser değil, ortak bir ideal etrafında toplanmış büyük bir ailenin parçası olmanın mutluluğunu yaşadığım özel çalışmalardan biri oldu.
TRT World belgeselinde yer aldım: müziğin insanlar arasında nasıl evrensel bir köprü kurduğunu, sokak müziğinin farklı kültürleri nasıl bir araya getirebildiğini yakından gördüğüm, unutulmaz tecrübelerden biri.
Bugün yıllar boyunca öğrendiğim bilgileri kendi öğrencilerime aktarmaya çalışıyorum. Benim için eğitim yalnızca ders saatlerinden ibaret değildir. Bir öğrencinin ilk sesini çıkardığı ana şahit olmak, ilk eserini çaldığı günü görmek, aylar sonra kendi taksimlerini yapmaya başladığını duymak benim için büyük bir mutluluktur.
Bir gün konserler sona erebilir, sahneler değişebilir, eserler unutulabilir. Ancak doğru yetişmiş bir öğrenci, bir hocanın geride bırakabileceği en değerli mirastır.
